Page 212 - Diyarbakır Barosu Türkiye'de Kürtler Barış Süreci İçin Temel Gereksinimler
P. 212

yaptl  fakat  son karar.n  aından Generalitafn  Katalancayl  tüm  ilkokullarda  öğretim  dili  ola
         rak ilan ettiği 1992  ylllna  kadar her merkezin  kendisine  blraküldl.  8u  karaİ  mecliste  onaylan-
         dl ve r998  tarihli LPL'nin   .'Ünıversit€   dlşl  eğjtirnde  eğitim dili  olarak  normal   şartlarda  Kata_
         lanca kullanllmalldlr"   ş€klindeki   2 ı.l.  maddesiyle  kapsaml  ortaokullara  genişletildi.

         Demokrasiye  9eçiş  döneminde  miiliyetçiler  Kastilya  ispanyolcaı  konuşanlann  bü] dild€  eğitam
         görm€lerine  iıin verilmesi  düşüncesine  karşl  ç,kmadllar.  Bunlain savl Katalanca  konuşanla_
         rln Katalanca  eğitim  9örme  hakklna  sahip 0lduklaı idi. Bu hakkl  Katalanca  konuşanlar  iç;n
         talep  edince,  Kastilya ispanyolcasl  konuşanlan  aynü  haktan  mahrum  blrakmalaİl  9üç  olacaktl.
                1978'd€  KurıJcu  M€cliste  yapılan  mü2akereleİde  Katalan  milliyetçi  Minoria  cata|a,
         ^lit€kim,
         na temsilcisi  Ram6n  Trias  Faİgas  bu hakkın varllğünl  hararetle  savunmuş  ve lsrarla  şunlan  di
         le g€tirmiştii

            8ence  anadiltde  eğilim]  hakklnü.  bir  insan  hakk  Ve en ün dğzeyde  bi.  pedagojik  zoru.lu]uk  ol-
           duğunu söylemek  yan  §  olmaz. Bi2ler  çocukken  k€ndimizi  ve  çevlemizi  anadilimiz  alaclllğ  yla
           fark€deriz.  (ü]tarel  çer§demizi  ancak  anadilimi2e  hakim  olarak  içs€lleşti.ebili.i2.  Bu.un  t 6i
           de  aynen  geçellidil.  Kendi kr]türel   çelçevemiz]  ancak anadilimize  hakiın olalak  irade  edebil].
           liz.  Ve  dolay]§lyla,  çocuklukla  dil değişrimek  bil  çoc!ğun  tarif Ve ifade  y€teieğini  olağanüstü
           d€rccede  ö6eI€r.  Bu iyi bilinen  bir  gerçektir  !e istatistik*l  olarak  da ortaya  konulmuştur.  Bu
           erken  9navl  birçok  çocuk  kaldliamaz;  ifade  yete.ekleri  kesinlikle  2arar  q6rül  Ve h€l  halükalda
           öğr€nme  kapasit€]€ri   aza  l-r3

         Milliyetçi'er  bu düşünceleri  savunurken  bir yandan  da Dilstı  Normalizasyon  Yasasl/nın  ayrln_
        trlannl  hazlrllyorlard,  convergancia  i Uni6,  Esquerra  Republicana  ile okulIar  için  ''yoğun''
        bir lisan  politıkaslnl  savundı].  Bu politikaya  göre,  halkın bir kl5ml tüm eğitimini  Katalanca,
        diğer  klsml ise  Kastilya  dilinde  9ör€c€kti-   8u   çerçeveye  sosyalistl€r  ve komİİistıer  itiraz  etti-
        0kullar için bunun yerine  halkln  tümünü  eşit  derecede  etkiteyecek  '.kapsamlı''  bjr ]isan politi_
        kaslnr  savundı]lar.  BU tutumlan  neye dayan]yordu?  sosyalıst  pedagog  Marta  Mala  bunu   şöyle
        izah  €diyordu:
           8iz Kaialancanln  §adece  halkln  b l bölümüne  değil,  h€lekese  ait  o|duğu.a  inan|yoru2.  Bu  yü2
           den  çocuklaı.  aynhamaslni,   çocuklann  b rliğini  ve  çocuklar  ararlnda  temas]  öngör€n,  aylrma
           karşt bir pre.sip  ial.p  ediyor!z.29

        Mata,  milliyetçi  em€lleİj  pedagojik  yenilenmeyle  bir]eştjrmeyı  amaç edinen  ilerici  öğİetmenler
        har€k€ti   RoJa  sensatln  baş  olaİak  ı96o'lada  tanlnmlştl.  Rosa S€nnt   .'kapsamll''   bir dil
        modeli  öngörüyordu:  Her  iki  dil  de  aynl derslikte  bütün  çocuklara  öğİetilm€li,  fa*at  başlanglç_
        ta her  çocuğa  kendi biri,ıci dilinde  hitap edilmeliydi.  sosyalistler  ve komünistl€İ  Rosa  Sen_
        sat'ln göİݧünü  benimsediler.  Nitekim,  Mata  Psc'den  mecli5!  9iİdi  ve onun  dil polit'kaslnln
        sözcülüğünü  yaDt|,
        sponsorluğunu  omnium  cullu.al\n,  liderliğ  ini i5!  Joaquim  Arenas'ln  yaptğ|  bir başka miıli
        yetçi  pedagoglar  grubu  olan Delegaci'  d'Ensenyanent  del caıala  (DEc),  Rosa  sensat;ln  yakla_
        §lmlna  karşl  çlktl.  Bunlar  a priori  olarak  milliyetçi  bir kabulden  hareketle  şunu  savundular:

        23  J.!Üi  Prieto  d. P.dE  taral  nd,n  nallıdl fril';n, Trll,,  ffilid.d.o.sllıkionrlllo:  ?, ]9ja.5.76.
        29 Vd6  b,annd..  Ell.dilnirrn,  erv. d.l2ll.n  ü, |.54-59.
        210
   207   208   209   210   211   212   213   214   215   216   217