Page 395 - 2014-2016 Çalışma Raporu
P. 395
de ve anlaşmazlıklarda rol alan kişilerden birisi olduğunu ifade etmişlerdir.
Yaşamını yitiren Taybet İnan isimli yuıttaşın eşi
Eşim Taybet ve kardeşim Yusuf 19 Aralık 2015 tarihinde 18. 45 sularında wruldu.
Eşim olay esna§ında karşı taraftaki evdeydi. Biz bu üç dört ev hepimiz akabayız. Kı-
zım, kardeşim, oğluma ait evlerdir. Ben kendi evimdeydim. Giriş kattaydım. Namaz
kılıyordum. Eşlm Taybet, benim içinde olduğum evimizin 1. katınrn yandığını görmüş,
söndürmek ve barıa haber vermek için sokağa çıkmış. Çıktığı ev ile bizim evin arası 4
metredir. Bu esnada vurulmuş. Ben sesleri duyup evin yanından bakiım ve kendisine
seslendim. 'Gelme, ateş ediyorlar, senide ıururlar' dedi. Baktım bulunduğum yere ateş
ediyorlardı. Taybet' e 'sana ip atıyorum onu koluna bağla ben seni çekeyim' dedim. İpi
attlm ama tutamadı tekrar atarken elimden vurdular beni. Bende elimden yaralandım. -
Bu esnada elindeki yarayı gösterdi, parmağının yaralı olduğu ve parmak kısmının kırık
olduğu ve içinde halen şarapnel parça artıkları olduğu heyetimizce görüldü. Heyetimiz
tarafından kendisine bunun için hastaneye neden gitmediği soruldu: Cevaben 'Benim bu
devlete ve onun hastanesİne güvenim kalmamıştır. Yaralı eşimi ve kardeşimi ölüme terk
edenlere ben nasıl güveneyim? ' denildi- Bu esnada kardeşim Yusuf karşıdaki evinden
duvann dibinden Taybet'i kurtarmaya çahştı ki; oda kandan vuruldu ve yaralandı.
Kardeşimi karşıdaki eve doğu çekebildiler. Kardeşim de karşıdaki evin bodrumunda
karı kaybından öldü.
Yaşamını yitiren Taybet İnan isimli yurttaşın oğlu
Ben olay esnasında dşarıdaydım. Şoftirlük yapıyorum. Annemin ve amcamın yaralan-
dığı olayı duyunca bütün yetkilileri aradım. Emniyeti, valiyi, kaymakamı aradım. Be-
nim bütün telefon kayıtlarım emniyette vardır. Duyduğum ve dinlediğim kadarıyla ba-
bam vurulan anneme ip atıyor. "Tut, ben seni çekerim. " diyor. O esnada amcam da
yardımcı olmak için çıkıyor ama oda kaından vuruluyor. Annem o halde ayağından
vurulmuş şekilde sokak oıtasında 7 saat yaralı kaldı. Kan kaybından ölmüş. Yarası çok
ağır değilmiş. Babam elinden yaralanmış. Annemi kurtarmaya çalışırken yaralanmış.
Ben olay resmi kurumlara bildirdim. Ama kimse yaralr annem€ ve amcama yardım
etmedi. Onların kan kaybından ölmelerine göz yumdular. Annem ayağındarı vuruldu.
Kan kaybından öIdü. Babam dışarıya çıkmaya çalışıyordu ama hemen ateş ediyorlardı.
Telefonda ailemle konuşuyordum. Annem sabaha kadar yaşıyordu gece kan kaybındaır
ölmüş. Telefonla konuştuğum emniyet ateş etmeyeceğiz diyor. Bizimkiler beyazbez
çıkarıyorlar tam hareket ediyorlar ki onu da vuruyorlar. Annem ve amcam kan kaybın-
dan öldü. Annem 7 saat sonra amcam ise 9 saat sonra öldü. Annem Taybet'in cenazesi 8
gün yerde, sokak ortasında kaldı. Amcamın cenazesi de karşıdaki evin bodrumunda 8
gün kaldı. Birçok kez emniyeti aradım "Hiç olmazs4 annemin cenazesini sokaktan
kaldırın. " dedim. Onu da yapmadılar. Milletvekilleri de deweye girdi ama cenazeyi
kaldıramadılar. Herkes, mahallede karşılıklı bir çatışmanın olmadığını söylüyor. Asker-
ler ve polisler rastgele bizim evleri taramış. 8 gün sonra askerler cenazeleri almışlar ve
kaçırmışlar. Ben "Cenazelerimizi verin. " dedim. Vermediler. 3-4 gün sonra Sırnak'tan
bizi aradıllar. "7 kişiyle gelin cenazeleri götürün. " dediler. Bizler gittik, "Hemen cena-
zeleinizi alın ve gömün. " dediler. "Kabul ediyorsanız, edin; yoksa biz, gömeceğiz. "
dediler. Cenazeye "8 kişiden fazla insan katılmayacak. " dediler. Ben hemen imam
buldum ve akrabalarımızla cenazeleri almaya gittik. O esnada imamla birlikte 9 kişiy-
dlk. "Sayı 8 olacak. " deyip beni cenazelerin gömülmesi merasimine bırakmadılar. Böy-
le bir şey olur mu?_Bu nasıl bir mantıkiır?_Bütün her şeyi bir pları içinde yapıyorlar.
Bizlere hile ile kdğıtlar imza|atmaya çalışıyorlardı.
207

